شادمانی بی سبب

به نظرتان اگر روزی به طور ناگهانی از شما پرسیده شود که  :  « آیا تو شادمانی ؟ » چه جوابی خواهید داد ؟؟؟احتمالا فقط تعداد کمی از شما خواهید گفت : « کاملا »و اکثرتان می گویید « گاهی » و حداقل نیمی از شما شاید جوابتان « نه »  باشد .تعدادی از انسانها ، بدون توجه به رخدادها ، از زندگیشان لذت می برند ، در حالیکه اغلب  ما با وجود تلاش های خیلی زیاد قادر به یافتن آن نیستیم .دلیل این اختلاف گیج کننده چیزی است که از آن به عنوان سطح اولیه شادمانی نام برده می شود .تحقیقات نشان داده است که انسان ، بدون توجه به رخداد های زندگی اش ، تمایل بازگشت به محدوده ی ثابتی از شادمانی دارد .در همین زمینه تحقیقات بسیار جالبی صورت گرفته است که به دو مورد از  آن اشاره می کنیم .مورد اول در مورد برندگان خوش شانس بلیط های بخت آزمایی است . تحقیقات نشان می دهد که این گونه افراد ، که از نظر بقیه باید خدای شادمانی باشند ،  یکسال بعد از برنده شدنشان به میزان شادمانی پیش از بردنشان باز می گردند یعنی بعد از یکسال  دیگر خبری از آن همه شور و هیجان برد بلیط نیست .مورد دوم در مورد افرادی است که به دلیل سانحه ای ، توانایی حرکتی خود را از دست داده اند . شاید باورتان نشود اما در مورد اینگونه افراد هم ، همین طور است ، تقریبا یکسال پس از فلج شدنشان ، میزان شادمانی آن ها به همان سطح پیش از تصادفشان بازگشته است .

به هر حال ، چه در تجربه مثبت و چه در تجربه منفی ، انسان ها دوست دارند به جای اول خود باز گردنداما این موضوع  در تمامی موارد قطعیت ندارد و در اتفاقاتی مانند از دست دادن همسر ، فقر شدید و … مستثنی است یعنی ممکن است زمان پذیرش اینگونه اتفاقات سال ها طول بکشد .سوال مهمی که در اینجا وجود دارد این است که آیا  ما می توانیم سطح اولیه شادمانیمان را افزایش دهیم ؟؟؟محققان روانشناسی مثبت از جمله « کنون شلدون » ، « دیوید اسکاد » و « سونجا لیوبومیرسکی » پس از بررسی و مطالعات زیاد به این نتیجه رسیده اند که ۵۰ درصد شادمانی ما متاثر از ژنتیک ماست و در مورد مابقی به یافته های بسیار جالبی دست یافتند .آن ها پی بردند که فقط ۱۰ درصد از میزان اولیه شادمانی ما توسط شرایطی مثل وضعیت شغلی ، زناشویی و مالی تعیین می شود  و نکته جالب این جاست که ۴۰ درصد بقیه را اعمال ، گفتار ، احساسات و افکار معمولمان می سازد .

شادمانی

به همین دلیل است که می توان گفت سطح اولیه شادمانی را می توان تغییر داد .زمانی که صحبت از شادمانی حقیقی می شود، منظور حالتی عصب روان شناختی از آرامش و بهروزی است که هیچ وابستگی به شرایط بیرونی ندارد و از این روی شادمانی حقیقی ، شادمانی بی سبب نیز نامیده می شود  . به عبارتی شادمانی حقیقی احساس وجد ، جهش خلق و یا تجربه اوج که همگی ناپایدار هستند نمی باشد .شادمانی حقیقی اصلا هیجان نیست یعنی شما می توانید در عین شادمانی هر تجربه ای مثل ناراحتی ، ترس و یا غصه را نیز داشته باشید .

بی سبب شاد بودن یعنی بی قید و شرط شاد بودن ، یعنی لازم نیست همه چیز عالی باشد تا خوشحال باشیم .

شادمانی بی سبب

در آینده مطالب زیادی در مورد شادمانی بی سبب ارائه خواهیم کرد اما برای شروع  شاید بد نباشد که از خود یک ارزیابی داشته باشید .شما با انجام دادن آزمون زیر از وضعیت حال حاضر خود ، در زمینه شادمانی بی سبب مطلع خواهید شد . این آزمون برگرفته از مقیاس بهزیستی است و در بدست آوردن سطح اولیه شادمانی به شما کمک خواهد کرد .پس بنابراین هنگام پاسخ دادن به سوالات دقت کنید و گزینه ای را انتخاب نمایید که با حالات درونی شما تناسب بیشتری دارد .   نمره من قبل از گذراندن دوره ی زندگی شاد ۸۶ بوده است . از شما درخواست دارم تا نمره ی آزمون خودتان را در قسمت دیدگاه درج نمایید و نظرتان را در موردش بنویسید .  

تست شادمانی

]]>

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *