کوچینگ چه نیست ؟   برای اینکه بتوایم درک بهتری از کوچینگ داشته باشیم بهتر است که بدانیم کوچینگ چه چیزهایی نیست ؟   کوچینگ چه نیست ؟   همانطور که در مقالات  قبلی ( مفهوم و چرایی کوچینگچرا کوچ ؟ )  به آن پرداخته شد کوچینگ فرایندی است که در طی آن به مراجع کمک می شود تا با تکیه بر توانمندیهای خویش به بهترین راه حل خود دست پیدا کند . در واقع کوچینگ یک گفت و گوی آگاهانه و رو به جلو برای توانمند ساختن یک فرد یا گروه برای داشتن بهترین وضعیت خود و دستیابی به نتایج ایده آل در زندگی ، حرفه و کسب وکار است .  

بنابراین می توان گفت که کوچ کمک می کند تا  فاصله الان ما با وضعیتی که می خواهیم در آن قرار بگیریم پر شود.

 
در حال حاضر افراد، برای حل  بسیاری از مشکلات و مسائل خود به روان شناس یا مشاوره مراجعه می کنند و این موضوع به یک امر کاملا طبیعی و عادی در زندگی تبدیل شده است . اما داستان کوچینگ هنوز برای بسیاری از افراد ناآشنا است و ابهامات زیادی در رابطه با آن وجود دارد . به دلیل تازگی کوچینگ و تا حدودی عدم شناخت افراد نسبت به فرایند آن ، افراد گاها، کوچینگ را مشاوره یا منتورینگ می دانند در صورتی که کوچینگ تمایز بسیار زیادی با این شاخه ها دارد . در بررسی که در سال ۲۰۱۷ توسط مطالعات بین المللی آکاهی مشتری انجام گرفته است از افراد خواسته شده بود که نزدیک ترین تعریف خود از کوچینگ را از میان تعاریف مشاوره ، رایزنی ، آموزش و راهنمایی انتخاب کنند .  

۳۰ درصد از ۲۷ هزار نفر مشارکت‌کننده، تعریف کوچینگ را درست و ۷۰ درصد تعریف آن را نادرست انتخاب کردند

  این بررسی نشان می دهد که در میان افرادی که فکر می کنند کوچینگ را می شناسند ، برداشت درستی از کوچینگ و تفاوت های میان آن و مشاوره وجود ندارد . بنابراین برای درک بهتر و شفافیت کوچینگ بهتر است که بدانیم کوچینگ چه چیزهایی نیست .  

 تفاوت کوچینگ با مشاوره

  کوچینگ چه نیست ؟   مشاور ، شخصی است که در زمینه خاصی تخصص دارد و معمولا افراد برای دریافت پیشنهاد و یا راهکار به آن مراجعه می کنند . مشاوره یک رویکرد تجویزی است یعنی مشاور بر اساس دانش و تخصص خود نسخه ای را برای مراجع کننده تجویز می کند و فرایند همین جا به اتمام می رسد . و از آنجایی که فرد با تلاش خودش به راهکار نرسیده و نسخه ای آماده دریافت نموده است ، معمولا هزینه ها و مسئولیت هایی را که در طول مسیر باید متحمل شود را کاملا به عهده نمی گیرد و همین باعث می گردد که اثرگذاری مشاوره عمیق نباشد . لذا  می توان اینگونه بیان کرد که درست است که مشاوره می تواند در بسیاری از حوزه ها موثر باشد اما در حوزه های رشد و توسعه ی فردی به دلیلی که در بالا توضیح دادم نمی تواند اثرگذاری عمیقی و زیادی داشته باشد .

اما در کوچینگ به روش جامع تری به مسائل پرداخته می شود .

در فرایند کوچینگ لزومی ندارد که کوچ تخصص و دانش خاصی در زمینه مشکل یا مسئله مراجع کننده داشته باشد بلکه یک کوچ با به کار گرفتن تکنیک های کوچینگ سوالاتی را مطرح میکند و به مراجع  کننده این فرصت را می دهد که خود جواب ها را پیدا کند . کوچ هیچ نسخه ای را به کوچی ( مراجع کننده ) تجویز نمی کند بلکه او را توانمند می سازد تا خود به راهکار برسد . در واقع کوچ همچون آیینه است که در مقابل کوچی می ایستد و مسیر را واضح به آن نشان می دهد که کوچی در مسیر درست بماند و مسیر های نادرست را اصلاح سازد . و از آنجایی که مراجعه کننده خود مسیر را کشف نموده است نسبت به آن تعهد و مسئولیت بیشتری دارد و همین باعث می گردد که اثر گذاری کوچینگ به مراتب بیشتر از مشاوره باشد . از طرفی دیگر یکی از وجوه تمایز میان مشاوره با کوچینگ را می توان در همراهی با مراجعه کننده دانست. در فرایند مشاوره همراهی در طی مسیر با مراجعه کننده تعریف نشده است و همین باعث می گردد که مراجعه کننده پس از دریافت نسخه تجویزی در برخورد با موانع نتواند به بهترین نحو عمل کند و گاها متحمل شکست گردد . در صورتیکه در کوچینگ ، کوچ در طول مسیر با مراجعه کننده همراه است و در برخوردش با موانع او را حمایت می کند .  

تفاوت کوچینگ با منتورینگ

  کوچینگ چه نیست ؟   منتور یا ارشادگر شخصی است که در زمینه خاصی تجربه کسب کرده است  و می تواند تجربه خود را در اختیار دیگران قرار دهد . به عنوان مثال مدیری که می تواند تجربه سالیان فعالیت خود را جهت بهبود کیفیت کار در اختیار کارکنانش بگذارد . یا تعمیرکاری که پس از گذشت چندین سال به درجه استادی رسیده و می تواند تجارب خود را در اختیار شاگردانش قرار دهد. از این رو فرایند منتورینگ را می توان شبیه  فرایند استاد شاگردی دانست .
  در فرایند منتورینگ مراجعه کننده از منتور درخواست راهنمایی و نصیحت دارد .
  در فرایند کوچینگ، راهنمایی و نصیحتی  جایگاهی  ندارد و حتی اگر خود کوچ در زمینه موضوع مراجع تجربه ای داشته باشد نباید از آن در طول جلسه استفاده نماید .  

تفاوت کوچینگ با درمانگر

  کوچینگ چه نیست ؟   زمینه کاری درمانگر یا تراپیست معالجه ی افرادی است که دارای مشکلات روانی ، شناختی و هیجانی هستند این در حالی است که یک کوچ در زمینه شکوفا سازی توانمندیهای یک فرد توانا فعالیت خود را آغاز می کند .   در فرایند درمانگری پیش فرض بر این است که فرد  دارای مشکلات خاص شناختی و هیجانی است و از آن رنج می برد و درمانگر کمک می کند تا نقاط ضعف فرد شناسایی و برطرف گردد . به عبارتی در فرایند درمانگری تمرکز بر روی حل مشکلات شناختی و هیجانی است . با این اوصاف فرایند درمانگری نمی تواند در حوزه ی ایجاد تغییرات مثبت و رسیدن به اهداف چندان کارآمد باشد. در فرایند کوچینگ تمرکز بر نقطه ای است که کوچی در حال حاضر در آنجا ایستاده و نقطه ای که می خواهد بر آنجا بایستد و چگونگی رسیدن به آن است . به عبارتی کوچینگ متمرکز به سوی آینده است این در حالی است که یک تراپیست با اتفاقات و جریانات گذشته سرو کار دارد و به دنبال سلامت روانی مراجع خود می باشد .
در کوچینگ فرض بر این است که هر فرد در کنار نقاط ضعف، یک سری نقاط قوت دارد و تمرکز روی نقاط قوت به او انگیزه می‌دهد تا مسیر رسیدن به هدف را طی کند  
]]>

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *