اهمال‌کاری چیست و چگونه بر آن غلبه کنیم ؟

چند بار تابه‌حال کاری مهم را به زمانی دیگر موکول کرده‌اید؛ با نزدیک شدن به موعد جدید دوباره آن را به عقب انداخته‌اید و در آخر هیچ‌وقت سراغش نرفته‌اید؟ اگر چنین وضعیتی را دوست ندارید و به دنبال راهی هستید تا از این به بعد تمامی فعالیت‌های خود را در تاریخ مشخص شده به اتمام برسانید؛ همراهی ما تا انتهای سطرهای پیش رو خالی از لطف نیست.

مقدمه؛ “فردا انجامش میدم؛ شایدم ماه دیگه”

تصور کنید در محل کار، رئیس یا نیروی بالاسری شما را مجبور کرده تا در تاریخی مشخص (که از قضا نزدیک است) گزارش مأموریت پیشین را به صورت مکتوب تحویلش دهید. به‌طور عمومی، فشار این شخص، ترس از دست دادن جایگاه شغلی و نیاز مالی هر فردی را ناچار به انجام فعالیت‌هایی از این دست در زمان مشخص می‌کند.

اهمال‌کاری

اما هستند نفراتی (شاید من و شما!) که برای عملی ساختن این کار بهانه‌هایی قابل باور می‌جویند و به شکلی از اتمام گزارش در زمان مشخص شانه خالی می‌کنند. پاسخ آن‌ها این است که “الآن درگیرم و فردا انجام می‌دهم”؛ یا اینکه، “شاید بهتر باشد ماه آینده هم‌زمان با فلان گزارش این مورد نیز نوشته شود.” کوتاه اینکه همواره دلیلی برای به عقب انداختن یک فعالیت وجود دارد.

به‌طور مشابه، فرض کنید امروز متوجه نبود کیف خود در بین وسایل شخصی می‌شوید. همان کیفی که مدارک گواهینامه، شناسایی، کارت‌های بانکی و بسیاری دیگر را در خود دارد. کار عاقلانه و صحیح این است که در اولین ساعات روز اداری پیش رو به ادارات و سازمان‌های مربوطه مراجعه کنید و مسئله را اطلاع دهید.

اما هستند نفراتی که همین کار را نیز به تأخیر می‌اندازند و برای عدم مراجعه سریع به سازمان‌ها، دلایل و بهانه‌هایی مختص خود می‌تراشند. به نظر شما نتایج این‌گونه رفتار چیست؟

عواقب اهمال‌کاری و به تأخیر انداختن کارها

شاید جالب باشد که بدانید اثر مستقیم اهمال‌کاری افزایش و ارتقای استرس، نگرانی و آشفتگی خواهد بود. دلیل این امر ساده است؛ به‌جای اینکه یک‌بار برای همیشه شر یک مسئله را بکنیم، به‌طور مداوم و روزانه بخشی از مغز خود را به آن مشغول می‌کنیم و هربار پس از مدتی تصمیم به تعویق می‌گیرم. این کار سبب می‌شود همیشه کابوس آن فعالیت با ما همراه باشد و در ثانیه و دقایق تنهایی بخشی از روح را به خود مشغول سازد.

باید توجه داشت که با افزایش سن و باقی‌ماندن این عادت در انسان، عمق نگرانی و اضطراب افزایش خواهد یافت. زیرا مواردی که انجام نشده باقی مانده‌اند روز به روز بیشتر شده است. در نتیجه، باید تا دیر نشده فکری برای این اهمال‌کاری کرد.

چرا کارها را عقب می‌اندازیم؟

به عقب انداختن کارها تنها دو دلیل دارد:

  • یا اینکه تصمیم گرفته‌ایم به‌جای آن کار، فعالیتی ساده و سرراست‌تر انجام دهیم؛
  • یا اینکه به‌طور کلی تصمیم به عدم انجام فعالیت داریم و هیچ کاری نخواهیم کرد.

در حالت اول، دلیل این است که از مواجهه با کار سخت می‌هراسیم و دوست داریم فعالیت‌های زودبازده با اثرات کوتاه‌مدت را در دستور کار قرار دهیم.

در حالت دوم نیز، ما تبدیل به بدترین و خطرناک‌ترین دشمن خود شده‌ایم. تنبلی و عدم استفاده از توان فردی، بزرگ‌ترین دشمن انسان است که پرداختن به این موضوع از حوصله بحث حاضر خارج است.

اهمال‌کاری

چگونه اهمال‌کاری را از بین ببریم؟

پس از بیان مسائل مقدماتی، حالا زمان این است تا به‌طور مشخص بیان کنیم که راهکار از بین برداشتن اهمال‌کاری چیست و چگونه می‌توان مشکلات و چالش‌های این چنینی را از میان برداشت. به‌طور خلاصه، شما با پرسیدن دو پرسش از خود می‌توانید با اهمال‌کاری مقابله داشته باشید:

  • اگر در نهایت این کار تمام شود؛ چه چیزی به دست خواهم آورد؟
  • آیا انجام این کار تنها من را تحت تأثیر قرار می‌دهد یا اینکه روی زندگی دیگران نیز اثرگذاری دارد؟

اگر به‌طور صادقانه، دقیق و جدی به همین دو سؤال پاسخ دهید؛ چندوچون انجام کار با توجه به اهمیت آن معین خواهد شد. اما، شما برای مبارزه با اهمال‌کاری به استراتژی و تکنیک‌های کاربردی بیشتری نیاز دارید که در ادامه به آن‌ها اشاره می‌کنیم.

قانون 2 دقیقه

قانون دو دقیقه چیز جالبی است. این قانون می‌گوید که اگر برای انجام کاری بیش از دو دقیقه به برنامه ریزی مشغول بودید، بهتر است دست از طرح و برنامه بکشید و آن را اجرا کنید. به همین سادگی می‌توان از عقب افتادن کار در اثر وسواس برنامه ریزی جلوگیری کرد.

برداشتن گام اول

باید به خاطر داشت که سختی کار تنها برداشتن گام اول است. به بیان دقیق، زمانی که یک گام بردارید، انگیزه و شور به اتمام رساندن کار بیش از هر زمانی در شما پررنگ خواهد بود.

مدیریت انرژی

به خاطر داشته باشید به عقب انداختن کارها بیشتر در زمان ناراحتی یا عصبانیت روی می‌دهد. معنی گزاره فوق این است که باید مدیریت انرژی را انجام دهید و احساسات خود را در کنترل داشته باشید. با این تدبیر، کمترین میزان عقب انداختن کار در فعالیت‌های روزانه شما مشاهده خواهد شد.

تقسیم کردن کار به قطعات کوچک

و اما نکته طلایی این است که کار را به قطعات فوق‌العاده کوچک تقسیم کنید و با سرعت بالا، کارهایی در حجم پایین را به اتمام برسانید. این مسئله و توالی تجربه لذت به اتمام رساندن یک واحد کار، چیزی نیست که به راحتی فراموش شود. در نتیجه به این تکنیک باید با نگاهی ویژه و مثبت نگریسته شود.

شناسایی اهم و مهم

بعضی کارها مهم هستند و بعضی دیگر خیلی مهم و حیاتی. فردی که ذکاوت بالایی دارد، سعی می‌کند کارهای خیلی مهم و حیاتی را پیش از امور معمولی و حتی مهم انجام دهد. این تکنیک در نهایت از فرد، شخصیتی موفق می‌سازد زیرا همواره امور را به ترتیب اولویت پیش برده و هیچ‌گاه پیش‌نیازهای تأثیرگذار را از قلم نیانداخته است.

مکتوب کردن امور

مکتوب کردن فعالیت‌ها امری است که تا حدود زیادی از فراموشی و به عقب انداختن آن‌ها جلوگیری می‌کند. توصیه می‌شود علاوه بر امور ماهانه و هفتگی، برنامه روزانه را نیز به صورت مکتوب داشته باشید تا به هیچ عنوان امکان به عقب انداختن آن وجود نداشته باشد.

تیک زدن

در صورتی که به توصیه بالا عمل کردید و امور را در یک دفترچه مکتوب ساختید؛ گام بعد این است که پس از انجام هر مورد، آن را خط بزنید. شاید این توصیه و تکنیک خیلی مهم به نظر نرسد، اما تأثیری که در ذهن شما به‌عنوان یک امر مثبت ایجاد می‌کند؛ غیرقابل توصیف خواهد بود.

تیک زدن

بین کارها استراحت کنید

فعالیت بی‌وقفه می‌تواند توان شما را مستهلک کند. اگر چه در نگاه اول انجام کارها پشت سرهم جذاب به نظر می‌رسد، اما تجربه نشان داده پس از به اتمام رساندن یک فعالیت یا ساعت مشخصی کار، حتماً نیاز به بازه کوتاهی استراحت وجود دارد. مقیاس این استراحت از فرد به فرد دیگر متغیر است اما به‌طور کلی، بین هر یک ساعت کار، ده دقیقه استراحت مناسب خواهد بود.

استفاده از راه‌های هوشمندانه

فرض کنید قرار است یک پیج در دیوار فرو رود. نفر اول خود با پیچ گوشتی و ضربه اقدام به باز کردن راهی در دیوار می‌کند؛ اما فرد دوم از دوستی مته و تجهیزات برقی قرض کرده و در کسری از ثانیه امر را به اتمام می‌رساند. هر دو فعالیت مشابهی را انجام داده‌اند اما نفر دوم به مراتب مشقت کمتری را متحمل شده است. با توالی این تکنیک، او روز به روز کارهای بیشتری را به اتمام می‌رساند و رضایت بالاتری از زندگی خواهد داشت.

اساسی کار کنید

کار خود را به شکلی انجام دهید که اصطلاحاً مو لای درز آن نرود. از این طریق، فعالیت و پروژه‌های شما بازگشت نمی‌خورند و اعصاب و روان شما درگیر امور متفرقه و حواشی مربوط نمی‌شود.

واقع گرا باشید

در انجام امور روزمره و فعالیت‌های کاری، همواره نمی‌توان ایده آل گرا بود. در نتیجه، توصیه می‌کنیم حتماً واقع گرا باشید و بهترین حالت ممکن را برای برنامه ریزی و اجرا در نظر بگیرید. با ایده آل گرایی افراطی شاید نتوان حتی یک مأموریت را تا انتهای عمر به اتمام رساند.

انگیزه خود را بالا نگاه دارید

انگیزه داشتن برای انجام کار، بخش بزرگی از راه موفقیت را به خود اختصاص می‌دهد. بیان تکنیک‌های ایجاد انگیزه در این مجال نمی‌گنجد اما در نظر گرفتن پاداش شخصی برای یک کار، می‌تواند فکری قابل تأمل باشد. مثلاً اینکه اگر فلان کار را تا آخر هفته انجام بدهم، برای خود بهمان کادو را تهیه می‌کنم.

انگیزه داشتن

سخن آخر و جمع بندی

در سطرهای بالا به اهمال‌کاری و عقب انداختن کارها اشاره کردیم. در بخش مقدماتی یک مثال آوردیم تا دقیق‌تر منظور خود را بیان کنیم و سپس، به عواقب و دلایل این مسئله اشاره شد. به‌طور مشخص، معلوم شد استرس و پریشانی عواقب مستقیم اهمال‌کاری هستند. در نهایت نیز، به مجموعه تکنیک‌هایی برای ممانعت از انجام ندادن به موقع کارها پرداختیم. امید داریم که این مطلب مورد توجه شما قرار گرفته باشد.

تکنیک‌های شخصی و نظرات ارزشمند خود را با ما در میان بگذارید.                 

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *